
ھاوار تەیب
سەیرکە چۆن تەمی میهرەبانیی سەر پەڕەی ئاونگی دڵ خامۆش دەبێ و
چۆن خامۆشی دەمانباتەوە سەر تەریقەتی کوشتن.
کوشتن بیانوویەکە بۆ دابڕینی ترافیکە سەوزەکە،
چۆن لە پەنجەرەی تەنیاییەوە سەیری کەوتن دەکەم.
سەیرکە ویقاری گوڵێک چۆن دەمکوژێ،
چۆن لوتفی تۆ دامدەبڕێ و
دەڕژێمە خەونێکمەوە.
شەڕ، پیاسەکردنێکە بەناو دارستانێک و
ڕاوکردنی ئەو خەیاڵانەیە کە میهرەبانی نەیکوشتن.
چلۆن خەیاڵ خاڵیی بۆتەوە لە وێناکردنی ئەو ساتانەی باران نابارێت و
چنارێک ناتوانێ بەرگری لە سەوزبوونی خۆی بکات.
دەچینەوە ناو شەمانەیەک و دادەبڕێین؛
دابڕان یارییەکە بۆ بەزیندوویی هێشتنەوەی خەون.
یارییەکی منداڵانەیە خەونبینین،
شتێک هەیە ئەندێشە ناتوانێ وێنەی بکێشێ:
من و تۆ.
لە شەقامێکەوە دەچینەوە ناو منداڵیمان و
داهاتوومان توڕ دەدەین،
وەک دەرکردنی پشیلەیەک بە ناوی بێوەفایی.
ئاخر ئێمە لە قاربوونی نەوڕەسێک تێناگەین،
ئێمە لە دەنگی فلووتێک بێزارین،
لە تووڕەیی “با” بێزارین.
ئێمە لە هەسارەیەکەوە هاتین،
چ زوڵمەتێک ئێمەی قانگ دا؟
ئەو ڕۆژانەی لە زامداربوونی پشیلەیەکی ڕەش و
سەمای پاسارییەک تێ نەگەیشتین.
دەچینەوە بەردەم پەنجەرەیەکی بەویقار و سەیری ئاسمان دەکەین،
نامەیەک بۆ دوورترین کورسی دەنێرم؛
ئێژم: ئەو چ جادووگەرێکی وێڵ بوو؟
ئەم شەو چەند بریندارم و دەچمەوە بەردەم پووچترین خەیاڵ.
”شەو سەرخۆش بووم، خەو بردمییەوە.”
لێمگەڕێ با خۆم بم،
نازانی چەند بەویقارەوە ماچت دەکەم.